Muzeum Historii Polski - otwarcie w 2012 roku
Budowa Muzeum Historii Polski ruszy w 2011 roku i będzie kosztować 300 mln złotych. Czwartego grudnia br. rozstrzygnięto konkurs architektoniczny. Gmach muzeum zaprojektuje luksemburska pracownia Paczowski et Fritsch Architectes S.AR.L.
Budowę sfinansuje Ministerstwo Kultury, z czego 80 proc. sumy ma pochodzić z Unii Europejskiej. Ministerstwo Kultury chce, by pierwszą stałą ekspozycję otworzyć już w 2012 roku.
Budynek będzie wyglądał jak przeszklony most. Nie zakłóci jednak historycznego charakteru otoczenia wokół Pałacu Saskiego – powiedział Ryszard Jurkowski, wiceprzewodniczący jury międzynarodowego konkursu na nowoczesną siedzibę Muzeum Historii Polski w Warszawie.
Ogromna szklana bryła powstanie nad Trasą Łazienkowską kryjąc ją na odcinku od placu na Rozdrożu do Zamku Ujazdowskiego. Obszar powierzchni wystawowej będzie wynosił ponad 8 tys. mkw.
Początkowo muzeum miało powstać przy odbudowywanym Pałacu Saskim. Jednak władze Warszawy uznały, że Pałac nie nadaje się na potrzeby muzealne, poza tym odbudowa pałacu została wstrzymana. Jak powiedział Robert Kostro, dyrektor Muzeum Historii Polski, dzięki połączeniu z Zamkiem, rezydencja polskich królów stanie się najważniejszym eksponatem muzeum.
Międzynarodowy Konkurs Architektoniczny odbywał się pod patronatem Światowej Unii Architektów (UIA) oraz Stowarzyszenia Architektów Rzeczpospolitej Polskiej (SARP).
Pierwsze miejsce i 90 tys. euro nagrody zajął projekt Bogdana Paczkowskiego. Jury pod przewodnictwem koreańskiego architekta Jong Soung Kimma wybierało najpierw spośród ponad 300, a w ostatnim etapie z 10 prac. - Architekt świetnie zorganizował przestrzeń ekspozycyjną. Będzie ją można dowolnie aranżować w zależności od charakteru poszczególnych wystaw – stwierdził Robert Kostro zachwalając zwycięski projekt przygotowany przez Paczowski et Fritsch Architectes.
UZASADNIENIE WERDYKTU SĄDU KONKURSOWEGO I OPINIE
O ZWYCIĘSKIEJ PRACY
Praca nr 164
PACZOWSKI ET FRITSCH ARCHITECTES (Luxemburg)
Celem konkursu było zaproponowanie rozwiązania architektonicznego dla obiektu MHP, natomiast lokalizacja konkursowa wymagała również rozwiązania szeregu innych problemów, takich jak przekrycie Trasy Łazienkowskiej, relacja z Zamkiem Ujazdowskim i zaproponowanie wytycznych dla zaprojektowania otaczających kompleksów zieleni miejskiej.
Zwycięski projekt proponuje rozwiązanie tych zagadnień w przykładowy sposób. Poprawia relację pomiędzy Muzeum i Trasą Łazienkowską oraz Zamkiem Ujazdowskim. Autorzy zaproponowali przekrycie części Trasy Łazienkowskiej przez sam budynek Muzeum, prawidłowo adresując cel konkursu. To rozwiązanie przywraca jedność parku, która została zniszczona wcześniej przez wykop Trasy Łazienkowskiej. Wzmocnienie osi prostopadłej do osi Zamku pozwala autorom podkreślić wartość Zamku Ujazdowskiego.
Autorzy wykazali wrażliwość na historyczne znaczenie lokalizacji i z powodzeniem zaproponowali takie usytuowanie budynku w historycznym otoczeniu, które nie stwarza konkurencji dla Zamku Ujazdowskiego. Wręcz przeciwnie, obecność Zamku okazuje się jednym z jego najbardziej wartościowych aktywów, oferując dla Muzeum ogromny potencjał na przyszłość. Po pierwsze, Zamek jawi się jako prawdziwy symbol tego, czym była przeszłość Polski, po drugie jego fizyczna obecność stanowi ekscytujące wzmocnienie dla każdej architektury.
Zaproponowane rozwiązanie proponuje prostą, zdecydowaną i klarowną propozycję stworzenia przejścia nad trasą szybkiego ruchu, uwzględnia wartość powiązania z Zamkiem Ujazdowskim oraz tworzy atrakcyjny plac, który, traktując Zamek z szacunkiem, podnosi wartość rozwiązań architektonicznych zaproponowanych dla budynku Muzeum.
Architektura rozwiązania jest prosta i elegancka, nie jest natomiast banalna. Jej niewątpliwą zaletą jest elastyczność rozwiązań wnętrz, tak istotna dla działalności muzealnej, pozwalająca swobodnie dostosowywać obiekt do potrzeb ekspozycji interpretujących historię Polski.
Budynek Muzeum jest zaprojektowany jako przejrzysty w formie pawilon, z klarownym funkcjonalnym podziałem wnętrz. Kompozycja obiektu ustrukturyzowana jest wzdłuż wewnętrznej uliczki/forum, wzdłuż której rozmieszczone są z jednej strony sale ekspozycyjne, a z drugiej pomieszczenia administracyjne i techniczne.
Istotnym elementem kompozycji jest przeszklona fasada budynku, od strony Trasy Łazienkowskiej, która pozwala osobom przejeżdżającym Trasą w stronę centrum widzieć ekspozycję. W ten sposób budynek Muzeum ma szansę stać się olbrzymim kulturalnym znakiem orientacyjnym (landmark) na mapie miasta.
Autorzy projektu sugerują neutralną przestrzeń – można nawet powiedzieć, że antysymboliczną. Wydaje się, że wyszli z założenia, że historia sama w sobie jest skomplikowana i pozwala na różne interpretacje – dlatego została zaproponowana neutralna w wyrazie architektonicznym „obudowa”.
Rozwiązania projektowe obiektu zawierają przejrzyste ściany i charakterystyczny, prześwietlony dach obiektu. Z punktu widzenia funkcji muzealnych wnętrze budynku jest dobrze zaplanowane – jego ascetyczność pozwala na wykorzystywanie obiektu do wszelkiego rodzaju ekspozycji i stworzenia różnych tras zwiedzania dla gości Muzeum.
MIF
Źródło: GNP.pl
